เริ่มต้นที่วัสดุหลักที่ใช้ในการผลิตจะแตกต่างกันสามารถดูได้ตามตารางด้านล่าง

ซึ่งจากด้านบนจะเห็นได้ว่าวัสดุหลักของมาตรฐาน AWWA C560 จะใช้เหล็กหล่อเป็นหลักซึ่งเหล็กหล่อจะมีคุณสมบัติที่ทนการกัดกร่อนได้ดีกว่าซึ่งก็แปลว่าโอกาสที่จะเกิดสนิมน้อยกว่าและช้ากว่าเหล็กเหนียวมาก ส่วนตัวเพลาเป็นสแตนเลสทำให้ไม่เป็นสนิมเลยและการเปิดปิดก็จะง่ายและอายุการใช้งานก็นานกว่าเหล็กเหนียว และสุดท้ายตัวกันรั่วที่เลือกใช้เป็นทองเหลืองเพราะทองเหลืองเป็นวัสดุที่มีการหล่อลื่นในตัวเองทำให้มีแรงเสียดทานที่ต่ำเทำให้เปิดหรือปิดได้เบากว่า และเมื่อกันรั่วเป็นทองเหลืองจะไม่เป็นสนิมและไม่เกิดการติดขัดของบานกับกรอบบาน และมีอัตราการรั่วที่เป็นมาตรฐานคือไม่เกิน 1.25 ลิตรต่อนาทีต่อเส้นรอบบาน1เมตร ซึ่งแบบเหล็กเหนียวทั่วไปทำได้แค่ชะลอน้ำ

แก้การรั่วโดยการใส่ยางNBR เมื่อใส่ยางกันรั่วเพื่อแก้ไขเรื่องการรั่วในช่วงแรกๆจะกันรั่วได้ดีมากและดีกว่าแบบ AWWA C560 แต่เมื่อใช้ไป 2-3 ปี เมื่อยางเริ่มเสื่อมจำทำให้น้ำรั่วระหว่างบานกับกรอบบานมากกว่าปกติเพราะระยะห่างที่เกิดจากยาง สุดท้ายบานที่ใส่ยางจะรั่วมากที่สุดเมื่อยางหมดอายุใช้งาน
ยางหมดอายุก็เปลี่ยนยางได้ การออกแบบประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวถูกออกแบบให้สามารถเปลี่ยนยางได้โดยมีประกับกดยางที่เป็นสแตนเลสแต่ตัวเกลียวกลับอยู่ในบานที่เป็นเหล็กเหนียว เมื่อบานเป็นสนิมเกลียวก็เป็นสนิมดังนั้นเราสามารถเปลี่ยนยางได้ แต่ไม่ง่ายต้องมีอุปกรณ์ช่วย หรืออาจจะต้องเปลี่ยนบานใหม่ และบางหน้างานประตูน้ำแช่อยู่ในน้ำการที่เราจะลงไปซ่อมบำรุงจะยากหรืออาจจะเป็นไปไม่ได้เลย

จากที่กล่าวมาทั้งหมดจะพบว่าประตูน้ำ Sluice Gate AWWA C560 จะดีกว่าในทุกด้าน แต่ทำไมยังมีการนำประตูน้ำแบบเหล็กเหนียว(ทั่วไป) มาใช้อีก นั่นก็เพราะราคาของประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวถูกกว่าแบบ AWWA C560 กว่าครึ่งหนึ่งของแบบ AWWA C560 นั่นเอง

ซึ่งความต่างของราคานี้เองทำให้ปัจจุบันยังพบการใช้งานประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวกันอย่างแพร่หลาย แต่ปัญหาที่พบคือติดตั้งไปได้ 2-3 ปี พอจะใช้งานบานประตูเกิดติดขัดไม่สามารถเปิดหรือปิดได้ ทำให้เกิดปัญหาที่ว่ามีก็เหมือนไม่มี(เวลาจะใช้แต่ไม่สามารถใช้ได้) เพราะประตูน้ำชนิดนี้จะเป็นแบบปกติปิดหรือปกติเปิด กล่าวคือไม่เปิดก็ปิดเป็นเวลานานๆ และเนื่องด้วยวัสดุเป็นเหล็กเหนียวซึ่งไม่เหมาะกับการแช่น้ำในระบบเปิดอยู่แล้ว ทำให้เกิดสนิมขึ้นและสนิมเกาะติดกันระหว่างบานกับกรอบบานทำให้เกิดการติดขัดและไม่สามารถเปิดหรือปิดได้ และทำให้บานเสียหาย

Sluice Gate แบบเหล็กเหนียวสามารถใช้ได้ไหม? คำตอบคือใช้ได้ครับ แต่ต้องหมั่นดูแลรักษา เช่นต้องคอยเปิด-ปิดทุกๆ 1-2 เดือน เพื่อป้องกันการติดขัดของตัวบานกับกรอบบาน และพยายามทำสีใหม่ทุก 2 หรือ 3 ปี สุดท้ายควรเลือกใช้ประตูน้ำเหล็กเหนียวที่ไม่ใส่ยางเพราะถ้าไม่ใส่ยางในวันที่เราติดตั้งมีการรั่วเท่าไรวันต่อๆมาก็รั่วเท่าเดิมไม่มีเพิ่มขึ้น (เราสามารถบริหารการรั่วโดยการติดตั้งปั๊มช่วยระบายน้ำออกในกรณีติดตั้งเพื่อป้องกันน้ำท่วม)

สรุปความแตกต่างระหว่างประตูน้ำบานเลื่อน แบบ AWWA C560 ราคาสูงกว่าแบบเหล็กเหนียวมาก แต่จะลดภาระการดูแลและประหยัดเรื่องต้นทุนในบำรุงรักษา ถ้าเรามีงบประมาณเพียงพอควรเลือกใช้แบบ AWWA เพื่อลดปัญหาต่างๆและไม่ยุ่งยากในการดูแลและบำรุงรักษา

มาตรฐานของประตูน้ำบานเลื่อน Sluice Gate โดยทั่วไปผู้ผลิตจะอ้างอิงตามมาตรฐานของอเมริกา คือ AWWA ที่ย่อมาจาก American Water Works Association ซึ่งตามมาตรฐานนี้จะมีการระบุอัตราการรั่วซึมที่ยอมรับได้ รวมถึงขบวนการผลิตและวัสดุที่เป็นชิ้นส่วนหลักอย่างชัดเจน ซึ่งจะทำให้คุณภาพของประตูน้ำบานเลื่อนที่ผลิตออกมาจะมีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับการใช้งานได้อย่างดีเยี่ยม ปัจจุบันมาตรฐาน AWWA ที่เราใช้มี 2 แบบได้แก่

1. AWWA C560-14 Cast Iron Slide Gates เป็นมาตรฐานการผลิตประตูน้ำเหล็กหล่อที่มีส่วนประกอบหลัก เช่น ลิ้นหรือบาน(Disc or Gate), กรอบบาน(Frame), ประกับ(Wedge) เป็นเหล็กหล่อ และมีหน้าสัมผัส(Seat)เป็นทองเหลือง และมีเพลา(Stem) เป็นสแตนเลส โดยมีอัตราการรั่วซึมตามมาตรฐานไม่เกิน 1.25 ลิตรต่อนาทีต่อเส้นรอบบาน 1 เมตรเมื่อรับแรงดันน้ำด้านหน้าบาน(On Seating) และมีอัตราการรั่วซึมตามมาตรฐานไม่เกิน 2.5 ลิตรต่อนาทีต่อเส้นรอบบาน 1 เมตรเมื่อรับแรงดันน้ำด้านในบาน(Off Seating)
2. AWWA C561-14 Fabricated stainless Steel Slide Gates เป็นมาตรฐานการผลิตประตูน้ำสแตนเลสจากการเชื่อมประกอบโดยมีส่วนประกอบหลัก เช่น ลิ้นหรือบาน(Disc or Gate), กรอบบาน(Frame),เพลา(Stem) เป็นสแตนเลส และใช้ Ultra high molecular weight polyethylene (UHMWPE) เป็นตัวกันรั่วซึมที่หน้าสัมผัส โดยมีอัตราการรั่วซึมตามมาตรฐานไม่เกิน 1.25 ลิตรต่อนาทีต่อเส้นรอบบาน 1 เมตร ทั้ง 2 ด้าน

ทั้งนี้มาตรฐาน AWWA ที่เกี่ยวกับ Sluice Gate ยังมีอีก 2 แบบ คือ AWWA C562 และ AWWA 563

อย่างไรก็ตามเนื่องจากเพื่อประหยัดงบประมาณในการผลิตประตูน้ำบานเลื่อน Sluice Gate ทางกรมชลประทานได้มีการออกแบบประตูน้ำบานเลื่อนตามมาตรฐานของทางกรมชลประทานมาหลายรูปแบบเพื่อลดต้นทุนก่อสร้างและเหมาะกับการใช้งานตามที่ต้องการ  เช่น แบบเหล็กเหนียวแบบพื้นฐานที่ไม่ใส่หน้าสัมผัส และแบบบานเหล็กเหนียวกรอบเหล็กหล่อเพื่อใช้ในการชะลอน้ำ(อัตราการรั่วสูงไม่สามารถกำหนดได้), แบบบานและกรอบเป็นเหล็กหล่อ(ไม่ใส่หน้าสัมผัส)และเพลาเป็นเหล็กเหนียว, แบบบานเหล็กเหนียวกรอบเหล็กหล่อแบบใส่หน้าสัมผัสเป็นยาง เป็นต้น

Sluice Gate หรือ Slide Gate

AWWA standard ได้มีการออกมาตรฐานเกี่ยวกับประตูน้ำบานเลื่อนเบื้องต้นครั้งแรกในปี 1941 และใช้ตัวย่อว่า AWWA C501-41T : Tentative AWWA Standard for Sluice Gate ซึ่งใช้คำเรียกประตูน้ำบานเลื่อนว่า “Sluice Gate” โดยมาตรฐานนี้ได้อธิบายเกี่ยวกับการออกแบบและการผลิตประตูน้ำบานเลื่อนแบบเหล็กหล่อเท่านั้น และในปี 1967 ได้มีการแก้ไขและปรับปรุงมาเป็น AWWA C501-67 : Cast Iron Sluice Gate และต่อมาได้มีการแก้ไขในส่วนย่อยอีก 3 ครั้ง ในปี 1980, 1987 และ 1992 ซึ่งในเวลาต่อมาเครื่องจักรและอุปกรณ์เริ่มมีการพัฒนามากขึ้นรวมถึงมีความต้องการใช้วัสดุที่หลากหลายมากขึ้นเพื่อให้เหมาะกับสภาพการใช้งานทำให้ทางสภามาตรฐานได้ทำการปรับปรุงมาตรฐานและขั้นตอนการผลิตและรวมถึงความแตกต่างของวัสดุด้วย ด้วยเหตุนี้เองจึงเปลี่ยนจากคำว่า “Sluice Gate” เป็น “Slide gate” และนำ AWWA C501-92 มาออกแบบใหม่เป็น AWWA C560-00 และยังมีการออก AWWA C561 ถึง C563 ตามมาในปี 2004 อีกด้วย

สรุปว่าเริ่มแรกประตูน้ำบานเลื่อนที่ทำจากเหล็กหล่อเรียกว่า Sluice Gate แต่ต่อมามีวัสดุที่นำมาใช้ในการผลิตหลากหลายขึ้นเลยเปลี่ยนชื่อเป็น Slide Gate เพื่อให้สอดคล้องกับการเคลื่อนที่แบบสไลด์ขึ้นลงของบานประตูนั่นเอง

1. ประตูน้ำเหล็กหล่อลิ้นยกแบบรองลิ้นโลหะ สำหรับงานประปา มอก. 256-2540
2. ประตูน้ำเหล็กหล่อแบบลิ้นยก สำหรับงานทั่วไป มอก. 432-2529
3. ประตูน้ำเหล็กหล่อลิ้นยกแบบหุ้มยาง มอก. 1413-2540

โดยภายในข้อกำหนดของมาตรฐานอุตสาหกรรมทั้ง 3 ประเภท ยังได้มีการกำหนดชนิดของประตูน้ำลิ้นยก Gate Valve ออกเป็นตามลักษณะการเชื่อมต่อกับเส้นท่อและการเคลื่อนที่ของเพลา โดยมีรายละเอียดดังนี้

1. กำหนดลักษณะตามการเชื่อมต่อกับเส้นท่อออกเป็น 2 แบบ ได้แก่
   • แบบหน้าแปลนคู่ หรือ Double Flanged เชื่อมต่อกับเส้นท่อโดยใช้ประเก็นยางและสกรูน็อต
   • แบบเกลียว หรือ Threaded เชื่อมต่อกับเส้นท่อโดยใช้เทปพันเกลียวและท่อที่กลึงเกียวนอก

2. กำหนดลักษณะตามการเคลื่อนที่ของเพลา
   • แบบก้านยก หรือ Rising Stem เมื่อมีการเปิดหรือปิดประตูน้ำลิ้นและเพลาจะยกขึ้น-ลงตามกัน
   • แบบก้านไม่ยก หรือ Non-Rising Stem ลิ้นจะยกขึ้นลงตามการเปิดหรือปิดประตูน้ำแต่เพลาอยู่ที่ตำแหน่งเดิม

 

*หมายเหตุ* ประตูน้ำลิ้นยกไม่ควรใช้ในการควบคุมปริมาณการไหลโดยการหรี่หรือเปิดปิดไม่สุด เพราะประตูน้ำชนิดนี้ถูกออกแบบมาให้ใช้ในการเปิดสุดและปิดสุดเท่านั้น ดังนั้นเมื่อใช้งานในการควบคุมปริมาณการไหล เป็นระยะเวลานานและบ่อยครั้งอาจจะทำให้เกิดการชำรุดได้

โดยทั่วไปจะทำการออกแบบและทดสอบตามมาตรฐาน AWWA C560 ซึ่งได้แบ่งการทดสอบออกเป็น 2 ส่วนคือ

• Shop Tested คือการทำการทดสอบในโรงงานที่ผลิต โดยทั่วไปจะทดสอบการเปิด-ปิด และทดสอบระยะห่างระหว่างหน้าสัมผัส (Clearance) ไปพร้อมๆกัน โดยมีขั้นตอนดังนี้

1) ทำการเปิดประตูน้ำจนสุด หลังจากนั้นทำการปิดประตูน้ำจนสนิท

2) ใช้ Feeler gauge ที่ขนาดความหนา 0.1 มม. ทดสอบตลอดรอบกรอบบานประตูน้ำ ต้องไม่สามารถลอดผ่านไปได้

3) ทำซ้ำการทดสอบในขั้นตอนที่ 1 และ 2 อีก 2 ครั้ง และ Feeler gauge ต้องไม่ผ่านทั้ง 3 ครั้ง จึงจะถือว่าผ่านการทดสอบ

ดูวีดีโอ>>>

• Field Tested คือการทดสอบที่หน้างาน โดยการทดสอบที่หน้างานจะเป็นการทดสอบการรั่วซึ่มของประตูน้ำบานเลื่อนซึ่งมี 2 แบบ

                    1) แบบ Seating/On Seating

                    2) แบบ Unseating/Off Seating

          ***โดยทั่วไปแบบ Unseating หรือ Off Seating จะมีการอนุญาตให้มีการรั่วซึมได้มากกว่า 2 เท่าหรืออาจจะมากกว่านั้นถ้าความสูงน้ำเกิน 6 เมตร***

—————————————————————————————————————————————————————————-

สูตรการหาอัตราการรั่วซึ่มที่ยอมรับได้ของประตูน้ำบานเลื่อน

• Seating หรือ On Seating อัตราการรั่วซึมต้องไม่เกิน 1.25 ลิตรต่อนาที/เส้นรอบกรอบบาน(ม.)

เช่น ประตูน้ำบานเลื่อนขนาด 1 ม.x 1 ม. จะมีเส้นรอบกรอบบานเท่ากับ 1+1+1+1 = 4 ม. ดังนั้น อัตราการรั่วซึมต้องไม่เกิน 1.25 x 4 = 5 ลิตร

• Unseating หรือ Off Seating แบ่งออกเป็น 2 กรณี

           1) กรณีที่ความสูงน้ำไม่เกิน 6 เมตร อัตราการรั่วซึมต้องไม่เกิน 2.5 ลิตรต่อนาที/เส้นรอบกรอบบาน(ม.)

             2) กรณีที่ความสูงน้ำเกิน 6 เมตร อัตราการรั่วซึมต้องไม่เกิน (1.25 + 0.205314xความสูงน้ำหน่วยเป็นเมตร) ลิตรต่อนาที/เส้นรอบกรอบบาน(ม.) เช่น น้ำสูง 7 เมตร จะได้อัตราการรั่งซึมเท่ากับ 1.25 + (0.205314X7) = 1.25 + 1.4372 = 2.6872 ดังนั้น ที่ความสูง 7 เมตร อัตราการรั่วซึมต้องไม่เกิน 2.6872 ลิตรต่อนาที/เส้นรอบกรอบบาน(ม.)

ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ (Butterfly valve) เป็นประตูน้ำที่สามารถใช้งานได้หลากหลายประเภท เพราะสามารถทำงานได้ทั้งการเปิดสุด-ปิดสุดและสามารถปรับการเปิด-ปิดเป็นเปอร์เซ็นต์ได้ ทำให้สามารถควบคุมอัตราการไหลของของไหลภายในเส้นท่อได้

คู่มือนี้เหมาะสำหรับประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ (Butterfly valve) ที่มีรายละเอียดดังต่อไปนี้

1. เป็นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อประเภทปิดสนิทที่ใช้แหวนยางเป็นวัสดุกันรั่วที่ลิ้น
2. ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อที่ออกแบบให้มีการเยื้องศูนย์แบบสองมิติ (Double  Eccentric ) คือ     2.1 เยื้องศูนย์ในแนวขนานกับหน้าสัมผัส     2.2 เยื้องศูนย์ในแนวตั้งฉากกับหน้าสัมผัส
3. ประตูน้ำที่มีความดันที่ใช้งานตั้งแต่ 6 บาร์ แต่ไม่เกิน 16 บาร์
4. ทิศทางการไหลแบบสองทิศทาง ( Bi-Directional Flow )
5.  เป็นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อแบบปลายหน้าจาน 2 ด้าน ใช้ร่วมกับสลักเกลียวและแป้นเกลียว
6. การใช้งานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ เป็นแบบหมุนซ้ายโดยใช้ใช้ชุดเกียร์ควบคุมการเปิด-ปิดลิ้นประตูน้ำ

การใช้งานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ  เพื่อให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีอายุการใช้งานสูงสุดควรใช้งานตามข้อกำหนดดังนี้

1. ใช้ในท่อที่มีความเร็วการไหล (Flow Rate) ไม่เกิน 2.4 เมตรต่อวินาที
2.  เมื่อใช้ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อควบคุมปริมาณการไหลไม่ควรให้แรงดันต้นน้ำต่อท้ายน้ำมากกว่า 2 เท่า
3. ของไหลในเส้นท่อต้องสะอาดไม่มีสิ่งเจือปนที่อาจจะทำให้แหวนยางที่ลิ้นเกิดความเสียหายได้

ห้ามปรับแต่งสลักเกลียวที่ใช้ในการตั้งตำแหน่งบนชุดเกียร์ที่ตั้งไว้จากโรงงานโดยเด็ดขาด*** นอกจากจะมีเจ้าหน้าที่หรือช่างผู้ชำนาญการด้านประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อกำกับควบคุมอยู่

การติดตั้งประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ Butterfly Valve

1. ถอดฝาปิดหน้าจานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อออกทั้งสองด้าน(ถ้ามี)
2.  เปิดลิ้นประตูน้ำปีกผีเสื้อโดยการหมุนพวงมาลัยตามทิศทางเปิดหรือ Open และทำความสะอาดภายในโดยเฉพาะแหวนยาง ซึ่งอาจมีสิ่งสกปรกค้างอยู่ภายใน
3.  ปิดลิ้นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อให้อยู่ในตำแหน่งปิดก่อนทำการเคลื่อนย้าย
4. เคลื่อนย้ายประตูน้ำด้วยเครื่องมือที่เหมาะสม
5. ติดตั้งประตูน้ำเข้ากับหน้าจานของระบบท่อโดยให้ทิศทางการไหลตรงกับเครื่องหมายลูกศรที่อยู่บนตัวเรือนของประตูน้ำ จากนั้นใส่ปะเก็นยางระหว่างหน้าจานและร้อยสลักเกลียวและขันแป้นเกลียวที่อยู่ตรงกันข้ามสลับกันไปมา จนครบทุกตัวโดยให้ความสมดุลไม่ใช้แรงมากเกินไปที่ข้างใดข้างหนึ่ง (การขันเกลียวสามารถดูได้จาก Link : https://www.chaipongengineering.com/2019/01/04/วิธีการติดตั้งประตูน้ำ/)
6. เมื่อติดตั้งแล้วเสร็จให้ตรวจสอบการขันแน่นของสลักเกลียวและแป้นเกลียวทุกจุดโดยการเคาะและฟังเสียง
7. ทดสอบเปิด-ปิด โดยทำการเปิดให้สุดและปิดให้สุด
8. เปิดประตูน้ำตามเปอร์เซ็นต์ที่ต้องการ หรือถ้ายังไม่ใช้มีการงานให้ตั้งประตูน้ำไว้ในตำแหน่งปิดสุด

การบำรุงรักษา

1. ควรมีการเติมจารบีในกล่องเกียร์ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อทุก 1 ปี
2. ทำการหมุนเปิด-ปิดลิ้นให้ลิ้นเปิด-ปิดสนิทอย่างช้าๆ ทุกๆ 6 เดือน
3. ตรวจสอบชุดเกียร์ทุกๆ 2 ปี โดยการเปิดฝาชุดเกียร์ และตรวจสอบชิ้นส่วนภายในว่ามีการสึกหรอและเสียหายหรือไม่  ตรวจสอบปริมาณจารบีว่ามีการเสื่อมสภาพหรือไม่

การเก็บรักษา

1. ควรเก็บไว้ในที่ร่ม  อากาศถ่ายเทได้สะดวกและไม่เปียกชื้น
2. หลีกเลี่ยงการเก็บประตูน้ำไว้ในที่กลางแจ้งหรือบริเวณที่มีอุณหภูมิ
3. เก็บลักษาให้ลิ้นอยู่ในตำแหน่งปิดสนิทเสมอ
4. ห้ามวางกับพื้นดินหรือถ้าจำเป็นต้องวางที่หน้างานที่เป็นดินควรนำผ้าใบมารองเพื่อป้องกันสิ่งสกปรกเข้าภายในตัวเรือน

หีบกุญแจประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ

                หีบกุญแจเป็นอุปกรณ์ประกอบของประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อใช้สำหรับการติดตั้งประตูน้ำแบบใต้ดินหีบกุญแจใช้สำหรับป้องกันดินเพื่อให้สามารถทำการเปิด-ปิดหรือซ่อมแซมชุดเกียร์ได้โดยการแค่เปิดฝาหีบกุญแจ ส่วนตัวของหีบกุญแจจะถูกฝังในดินและส่วนฝาปิดจะอยู่เสมอพื้นดินใช้สำหรับครอบชุดเกียร์ของประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ ช่วยป้องกันไม่ให้เศษดิน,หินหรือทรายเข้าสู่ชุดเกียร์

ขั้นตอนการติดตั้ง

1. ตรวจสอบทิศทางการไหลของของไหลในเส้นท่อ โดยสังเกตจากลูกศรแสดงทิศทางการไหลบนเส้นท่อ
   

   

2. ยกประตูน้ำขึ้นประกบกับเส้นท่อโดยให้ลูกศรชี้ไปในทิศทางเดียวกัน และนำประเก็นยางมาใส่ระหว่างท่อกับประตูน้ำ จากนั้นทำการใส่น็อตแล้วขันด้วยมือให้แน่นทุกตัว
3. ทำการขันให้แน่นเท่าๆกันทุกตัวด้วยประแจ โดยจะมีขั้นตอนการขันประแจดังรูป
   

   

4. ตรวจสอบการรั่วซึมอีกครั้งหลังจากมีของไหลและความดันในเส้นท่อแล้ว