1. ท่อเหล็กหล่อเทา (Cast Iron Pipe)

ท่อเหล็กหล่อเทาถูกใช้งานมานานในระบบส่งน้ำและท่อประปา เนื่องจากมีความทนทานและประหยัด

ข้อดี:

• ทนต่อการกัดกร่อน: เหล็กหล่อเทาทนทานต่อการกัดกร่อน โดยเฉพาะในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นหรือในระบบส่งน้ำ
• ราคาประหยัด: เป็นวัสดุที่มีราคาถูกกว่าเมื่อเทียบกับวัสดุโลหะอื่น
• ดูดซับแรงสั่นสะเทือน: สามารถลดเสียงและการสั่นสะเทือนได้ดี ทำให้เหมาะสำหรับระบบที่มีการไหลของน้ำอย่างต่อเนื่อง

ข้อเสีย:

• ความเปราะบาง: แม้ว่าจะทนต่อการกัดกร่อน แต่เหล็กหล่อเทามีความเปราะ จึงมีโอกาสแตกหักเมื่อเจอแรงกระแทกแรงๆ
• ไม่ยืดหยุ่น: เหล็กหล่อเทามีความยืดหยุ่นต่ำ ทำให้ไม่เหมาะกับงานที่มีการเคลื่อนไหวหรือสั่นสะเทือนมาก

2. ท่อเหล็กหล่อแกรไฟต์กลม (Ductile Iron Pipe)

เหล็กหล่อแกรไฟต์กลมเป็นวัสดุที่พัฒนาต่อยอดจากเหล็กหล่อเทา โดยมีความแข็งแรงและยืดหยุ่นมากขึ้น

ข้อดี:

• ความแข็งแรงสูง: เหล็กหล่อแกรไฟต์กลมมีความยืดหยุ่นและทนทานต่อแรงดึงและแรงดัดงอได้ดี ทำให้เหมาะกับงานที่ต้องรองรับแรงดันสูง
• ทนต่อแรงกระแทก: มีโอกาสแตกหักน้อยกว่าเหล็กหล่อเทา จึงทนทานในงานที่มีแรงกระแทกหรือแรงสั่นสะเทือน
• อายุการใช้งานยาวนาน: ด้วยคุณสมบัติที่ทนทานต่อแรงดันและการกัดกร่อน ทำให้มีอายุการใช้งานที่ยาวนาน

ข้อเสีย:

• ราคาสูงกว่า: แม้ว่าจะมีคุณสมบัติที่ดีกว่า แต่ท่อเหล็กหล่อแกรไฟต์กลมมักมีราคาสูงกว่าเหล็กหล่อเทา
• น้ำหนักเบา: เหล็กหล่อแกรไฟต์กลม (Ductile Iron) มีความแข็งแรงและยืดหยุ่นมากกว่าเหล็กหล่อเทา (Cast Iron) ซึ่งส่งผลให้ท่อที่ผลิตจากเหล็กหล่อแกรไฟต์กลมสามารถออกแบบให้มีผนังบางลงได้

สรุปการเลือกใช้:

• หากต้องการท่อที่มีราคาประหยัดและใช้ในระบบที่ไม่ต้องการความยืดหยุ่นมาก เช่น ระบบประปาในเมืองหรือระบบส่งน้ำที่มีแรงดันต่ำ ท่อเหล็กหล่อเทา อาจเป็นตัวเลือกที่ดี
• แต่หากต้องการท่อที่น้ำหนักเบา ทนทานต่อแรงดันสูง แรงกระแทก หรือในสภาพแวดล้อมที่ต้องการความยืดหยุ่นมากขึ้น เช่น ท่อน้ำแรงดันสูงหรือระบบอุตสาหกรรมหนัก ท่อเหล็กหล่อแกรไฟต์กลม จะเหมาะสมมากกว่า

การเลือกใช้ท่อที่เหมาะสมจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและยืดอายุการใช้งานของระบบท่อได้อย่างเหมาะสมกับงบประมาณและการใช้งาน

ก่อนอื่นเราต้องรู้จักกับวาล์วทั้ง 2 แบบก่อน

1. Flap Valve เป็นวาล์วชนิดหนึ่งที่ออกแบบมาเพื่อควบคุมการไหลของของเหลวทางเดียวใช้ทั้งในระบบระบายน้ำทั้งน้ำดีและน้ำเสีย หลักการทำงานของ Flap Valve คือ เมื่อมีแรงดันจากของเหลวจากด้านใน วาล์วจะเปิดโดยอัตโนมัติเพื่อให้ของเหลวไหลผ่านได้อย่างอิสระ แต่เมื่อแรงดันลดลงหรือมีการไหลย้อนกลับ วาล์วจะปิดเองเพื่อป้องกันการไหลกลับของของเหลว วาล์วประเภทนี้มักจะติดตั้งในปลายท่อหรือจุดที่ต้องการป้องกันการไหลย้อนกลับ เช่น บริเวณทางระบายน้ำหรือทางออกของท่อระบายน้ำเสีย วัสดุที่ใช้ในการผลิต Flap Valve มักเป็นวัสดุที่มีความแข็งแรง เช่น เหล็กหล่อหรือสแตนเลส เพื่อให้ทนทานต่อสภาพการใช้งานที่หลากหลายและยืดอายุการใช้งานของวาล์วในระยะยาว
2. Sluice Gate เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการควบคุมการไหลของน้ำในช่องทางน้ำต่างๆ เช่น  คลอง, ท่อท่อระบายน้ำหรือท่อส่งน้ำ หรือเขื่อน โดยสามารถควบคุมการเปิด-ปิดด้วยชุดยกเพื่อปรับปริมาณการไหลของน้ำตามต้องการ มักใช้ในงานชลประทานและการจัดการน้ำเพื่อควบคุมระดับน้ำและป้องกันน้ำท่วม ตัวประตูมักทำจากวัสดุที่ทนทาน เช่น เหล็กหล่อหรือสแตนเลส เพื่อให้ทนต่อการกัดกร่อนและสภาพแวดล้อมที่ชื้นตลอดเวลา มาตรฐานที่ใช้โดยทั่วไปในระดับสากลคือ AWWA C 560 และ AWWA C561

เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง Flap Valve และ Sluice Gate สามารถพิจารณาได้จากหลายปัจจัย โดยมีข้อดีและข้อเสียดังนี้ :

Flap Valve

ข้อดี:

1. การทำงานอัตโนมัติ: Flap Valve เปิด-ปิดโดยอัตโนมัติขึ้นอยู่กับแรงดันของของเหลว ไม่ต้องไปหมุนเปิดปิด เหมาะกับบริเวณที่น้ำขึ้น-ลงตลอดเวลา
2. ติดตั้งง่าย: การออกแบบที่เรียบง่ายและขนาดกะทัดรัดทำให้ติดตั้งง่าย
3. ราคาถูกและค่าบำรุงรักษาต่ำ: ราคาถูกเมื่อเทียบกับ Sluice Gate เนื่องจากไม่มีส่วนที่เคลื่อนไหวมากนัก การบำรุงรักษาจึงไม่ซับซ้อนและใช้ต้นทุนน้อย

ข้อเสีย:

1. ควบคุมการไหลไม่ได้: Flap Valve ออกแบบมาเพื่อป้องกันการไหลย้อนกลับ ไม่สามารถควบคุมปริมาณการไหลของของเหลวได้ ถ้าน้ำด้านในต่ำจนไม่มีแรงดันเป็นเวลานานจะทำให้น้ำขังและเน่าเสียได้
2. ติดตั้งได้รูปแบบเดียว: สามารถติดตั้งได้แต่แบบ On seating ทำให้ต้องติดตั้งที่ปลายท่อหรือปลายทางได้อย่างเดียว

Sluice Gate

ข้อดี:

1. ควบคุมการไหลได้: Sluice Gate สามารถเปิด-ปิดได้ตามระดับที่ต้องการ ทำให้ควบคุมปริมาณการไหลของน้ำได้ ไม่เกิดน้ำขังและเน่าเสีย
2. รองรับการไหลปริมาณมาก: เหมาะสำหรับการใช้งานในระบบที่ต้องการควบคุมการไหลของน้ำในปริมาณมาก เช่น ในเขื่อนหรือระบบชลประทาน
3. ทนทานและใช้งานได้ยาวนาน: Sluice Gate มักทำจากวัสดุที่แข็งแรงและทนทานต่อการกัดกร่อน ทำให้มีอายุการใช้งานยาวนาน
4. ติดตั้งได้หลายรูปแบบ: Sluice Gate จะสามารถติดตั้งได้ 2 แบบ ทั้งแบบ on Seating และ Off seating ทำให้สามารถป้องกันน้ำท่วมโดยการติดตั้งภายในพื้นที่ของเราได้

ข้อเสีย:

1. ราคาสูง: ราคาจะสูงกว่า Flap Gate และจะยิ่งแตกต่างมากยิ่งขึ้นเมื่อขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
2. ต้องการการควบคุมด้วยมือหรือกลไก: การเปิด-ปิดต้องใช้การควบคุมด้วยมือหรือระบบกลไกเสริม ทำให้การใช้งานในบางกรณีไม่สะดวกเท่าที่ควร เช่นกรณีที่น้ำขึ้น-ลงบ่อยๆ ทำให้ต้องหมุนเปิดปิดบ่อยๆ

สรุป

Flap Valve เหมาะสำหรับการใช้งานที่ต้องการป้องกันการไหลย้อนกลับและติดตั้งง่ายโดยมีค่าใช้จ่ายต่ำ ไม่ต้องเปิด-ปิดเองเหมาะกับกรณีที่ต้องเปิด-ปิดบ่อย แต่ต้องติดที่ปลายท่อเท่านั้น ในขณะที่ Sluice Gate เหมาะกับงานที่ต้องการควบคุมการไหลของน้ำไม่เกิดน้ำขังและเน่าเสีย แต่มีราคาสูงมากกว่า แต่สามารถติดตั้งทั้งด้านในและด้านนอกเพราะสามารถรับน้ำได้ 2 ทาง

เริ่มต้นที่วัสดุหลักที่ใช้ในการผลิตจะแตกต่างกันสามารถดูได้ตามตารางด้านล่าง

ซึ่งจากด้านบนจะเห็นได้ว่าวัสดุหลักของมาตรฐาน AWWA C560 จะใช้เหล็กหล่อเป็นหลักซึ่งเหล็กหล่อจะมีคุณสมบัติที่ทนการกัดกร่อนได้ดีกว่าซึ่งก็แปลว่าโอกาสที่จะเกิดสนิมน้อยกว่าและช้ากว่าเหล็กเหนียวมาก ส่วนตัวเพลาเป็นสแตนเลสทำให้ไม่เป็นสนิมเลยและการเปิดปิดก็จะง่ายและอายุการใช้งานก็นานกว่าเหล็กเหนียว และสุดท้ายตัวกันรั่วที่เลือกใช้เป็นทองเหลืองเพราะทองเหลืองเป็นวัสดุที่มีการหล่อลื่นในตัวเองทำให้มีแรงเสียดทานที่ต่ำเทำให้เปิดหรือปิดได้เบากว่า และเมื่อกันรั่วเป็นทองเหลืองจะไม่เป็นสนิมและไม่เกิดการติดขัดของบานกับกรอบบาน และมีอัตราการรั่วที่เป็นมาตรฐานคือไม่เกิน 1.25 ลิตรต่อนาทีต่อเส้นรอบบาน1เมตร ซึ่งแบบเหล็กเหนียวทั่วไปทำได้แค่ชะลอน้ำ

แก้การรั่วโดยการใส่ยางNBR เมื่อใส่ยางกันรั่วเพื่อแก้ไขเรื่องการรั่วในช่วงแรกๆจะกันรั่วได้ดีมากและดีกว่าแบบ AWWA C560 แต่เมื่อใช้ไป 2-3 ปี เมื่อยางเริ่มเสื่อมจำทำให้น้ำรั่วระหว่างบานกับกรอบบานมากกว่าปกติเพราะระยะห่างที่เกิดจากยาง สุดท้ายบานที่ใส่ยางจะรั่วมากที่สุดเมื่อยางหมดอายุใช้งาน
ยางหมดอายุก็เปลี่ยนยางได้ การออกแบบประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวถูกออกแบบให้สามารถเปลี่ยนยางได้โดยมีประกับกดยางที่เป็นสแตนเลสแต่ตัวเกลียวกลับอยู่ในบานที่เป็นเหล็กเหนียว เมื่อบานเป็นสนิมเกลียวก็เป็นสนิมดังนั้นเราสามารถเปลี่ยนยางได้ แต่ไม่ง่ายต้องมีอุปกรณ์ช่วย หรืออาจจะต้องเปลี่ยนบานใหม่ และบางหน้างานประตูน้ำแช่อยู่ในน้ำการที่เราจะลงไปซ่อมบำรุงจะยากหรืออาจจะเป็นไปไม่ได้เลย

จากที่กล่าวมาทั้งหมดจะพบว่าประตูน้ำ Sluice Gate AWWA C560 จะดีกว่าในทุกด้าน แต่ทำไมยังมีการนำประตูน้ำแบบเหล็กเหนียว(ทั่วไป) มาใช้อีก นั่นก็เพราะราคาของประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวถูกกว่าแบบ AWWA C560 กว่าครึ่งหนึ่งของแบบ AWWA C560 นั่นเอง

ซึ่งความต่างของราคานี้เองทำให้ปัจจุบันยังพบการใช้งานประตูน้ำแบบเหล็กเหนียวกันอย่างแพร่หลาย แต่ปัญหาที่พบคือติดตั้งไปได้ 2-3 ปี พอจะใช้งานบานประตูเกิดติดขัดไม่สามารถเปิดหรือปิดได้ ทำให้เกิดปัญหาที่ว่ามีก็เหมือนไม่มี(เวลาจะใช้แต่ไม่สามารถใช้ได้) เพราะประตูน้ำชนิดนี้จะเป็นแบบปกติปิดหรือปกติเปิด กล่าวคือไม่เปิดก็ปิดเป็นเวลานานๆ และเนื่องด้วยวัสดุเป็นเหล็กเหนียวซึ่งไม่เหมาะกับการแช่น้ำในระบบเปิดอยู่แล้ว ทำให้เกิดสนิมขึ้นและสนิมเกาะติดกันระหว่างบานกับกรอบบานทำให้เกิดการติดขัดและไม่สามารถเปิดหรือปิดได้ และทำให้บานเสียหาย

Sluice Gate แบบเหล็กเหนียวสามารถใช้ได้ไหม? คำตอบคือใช้ได้ครับ แต่ต้องหมั่นดูแลรักษา เช่นต้องคอยเปิด-ปิดทุกๆ 1-2 เดือน เพื่อป้องกันการติดขัดของตัวบานกับกรอบบาน และพยายามทำสีใหม่ทุก 2 หรือ 3 ปี สุดท้ายควรเลือกใช้ประตูน้ำเหล็กเหนียวที่ไม่ใส่ยางเพราะถ้าไม่ใส่ยางในวันที่เราติดตั้งมีการรั่วเท่าไรวันต่อๆมาก็รั่วเท่าเดิมไม่มีเพิ่มขึ้น (เราสามารถบริหารการรั่วโดยการติดตั้งปั๊มช่วยระบายน้ำออกในกรณีติดตั้งเพื่อป้องกันน้ำท่วม)

สรุปความแตกต่างระหว่างประตูน้ำบานเลื่อน แบบ AWWA C560 ราคาสูงกว่าแบบเหล็กเหนียวมาก แต่จะลดภาระการดูแลและประหยัดเรื่องต้นทุนในบำรุงรักษา ถ้าเรามีงบประมาณเพียงพอควรเลือกใช้แบบ AWWA เพื่อลดปัญหาต่างๆและไม่ยุ่งยากในการดูแลและบำรุงรักษา

เป็นประตูน้ำที่คิดตั้งอยู่ที่ปลายท่อสูบน้ำ โดยจะมีตระแกรงทำหน้าที่ในการกรองขยะหรือสิ่งแปลกปลอมอื่นๆเข้าสู่ระบบท่อ และยังทำหน้าที่ป้องกันน้ำไม่ให้ไหลออกจากระบบท่อเมื่อปิดปั๊มสูบ เพื่อรักษาระดับน้ำให้หล่อเลี้ยงปั๊มสูบให้สามารถเดินปั๊มในครั้งต่อไปได้โดยไม่ต้องทำการล่อน้ำ
การติดตั้งประตูน้ำหัวกะโหลกทางดูด Foot Valve
1. ถอดฝาปิดหน้าจานประตูน้ำฟุตวาล์วด้านหน้าจานออก(ถ้ามี)
2. เปิดลิ้นประตูน้ำฟุตวาล์ว และทำความสะอาดภายในโดยเฉพาะหน้าสัมผัส ซึ่งอาจมีสิ่งสกปรกค้างอยู่ภายใน
3. ปิดลิ้นเบาๆ ให้อยู่ในตำแหน่งปิดสนิทก่อนทำการเคลื่อนย้าย
4. เคลื่อนย้ายประตูน้ำด้วยเครื่องมือที่เหมาะสม
5. ติดตั้งประตูน้ำเข้ากับหน้าจานของระบบท่อ จากนั้นใส่ปะเก็นยางระหว่างหน้าจานและร้อยสลักเกลียวและขันแป้นเกลียวที่อยู่ตรงกันข้ามสลับกันไปมา จนครบทุกตัวโดยให้ความสมดุลไม่ใช้แรงมากเกินไปที่ข้างใดข้างหนึ่ง ( การขันเกลียวสามารถดูได้จาก Link : https://www.chaipongengineering.com/2019/01/04/วิธีการติดตั้งประตูน้ำ/ )
6. ทดสอบการใช้งานโดยการใส่น้ำเข้าไปในเส้นท่อและตรวจสอบดูว่ามีการรั่วหรือไม่
***เมื่อติดตั้งแล้วเสร็จให้ตรวจสอบว่าการติดตั้งฟุตวาล์วอยู่ในแนวดิ่งทุกครั้ง ห้ามเอียงเพราะอาจจะส่งผลกระทบต่อการทำงานของฟุตวาล์วได้***

การบำรุงรักษา

1. ควรทำความสะอาดตะแกรงฟุตวาล์วทุกๆ 6 เดือน
2. ควรมีการตรวจสอบและทำความสะอาดหน้าสัมผัสของฟุตวาล์วทุก 2 ปี

การเก็บรักษา

1. ควรเก็บไว้ในที่ร่ม อากาศถ่ายเทได้สะดวกและไม่เปียกชื้น
2. หลีกเลี่ยงการเก็บฟุตวาล์วไว้ในที่กลางแจ้งหรือบริเวณที่มีอุณหภูมิสูง
3. เก็บรักษาให้ลิ้นอยู่ในตำแหน่งปิดสนิทเสมอ
4. ห้ามวางกับพื้นดินหรือถ้าจำเป็นต้องวางที่หน้างานที่เป็นดินควรนำผ้าใบมารองเพื่อป้องกันสิ่งสกปรกเข้าภายในตัวเรือน

การติดตั้งประตูน้ำกันกลับ Check valve

1.    ถอดฝาปิดหน้าจานเช็ควาล์วออกทั้งสองด้าน(ถ้ามี)

2.    ดันลิ้นเช็ควาล์วให้เปิด เพื่อทำความสะอาดภายในโดยเฉพาะหน้าสัมผัสของเช็ควาล์ว ซึ่งอาจมีสิ่งสกปรกค้างอยู่ภายใน

3.    ปิดลิ้นเช็ควาล์วเบาๆ หลังจากทำความสะอาดเสร็จ

4.    เคลื่อนย้ายประตูน้ำด้วยเครื่องมือที่เหมาะสม

5.    ติดตั้งประตูน้ำเข้ากับหน้าจานของระบบท่อโดยให้ทิศทางการไหลตรงกับเครื่องหมายลูกศรที่อยู่บนตัวเรือนของเช็ควาล์ว จากนั้นใส่ปะเก็นยางระหว่างหน้าจานและร้อยสลักเกลียวและขันแป้นเกลียวที่อยู่ตรงกันข้ามสลับกันไปมา จนครบทุกตัวโดยให้ความสมดุลไม่ใช้แรงมากเกินไปที่ข้างใดข้างหนึ่ง ( การขันเกลียวสามารถดูได้จาก Link : https://www.chaipongengineering.com/2019/01/04/วิธีการติดตั้งประตูน้ำ/ )

***เมื่อติดตั้งแล้วเสร็จให้ตรวจสอบว่าการติดตั้งอยู่ในแนวระดับทุกครั้ง ห้ามเอียงเด็ดขาดเพราะจะส่งผลกระทบต่อการทำงานของเช็ควาล์ว***

การบำรุงรักษา

1.    ควรมีการตรวจสอบและทำความสะอาดหน้าสัมผัสของเช็ควาล์วทุก 1 ปี

2.    เปิดฝาเช็ควาล์วและทำการดึงลิ้นด้วยมือเพื่อตรวจสอบการเปิด-ปิด ทุก 6 เดือน

3.    ตรวจสอบรอยต่อของชุดระบาย(ถ้ามี)และแกนลูกตุ้ม(ถ้ามี)ว่ามีการรั่วซึมหรือไม่ทุก 6 เดือน

การเก็บรักษา

1.    ควรเก็บไว้ในที่ร่ม  อากาศถ่ายเทได้สะดวกและไม่เปียกชื้น

2.    หลีกเลี่ยงการเก็บเช็ควาล์วไว้ในที่กลางแจ้งหรือบริเวณที่มีอุณหภูมิ

3.    เก็บรักษาให้ลิ้นอยู่ในตำแหน่งปิดสนิทเสมอ

4.    ห้ามวางกับพื้นดินหรือถ้าจำเป็นต้องวางที่หน้างานที่เป็นดินควรนำผ้าใบมารองเพื่อป้องกันสิ่งสกปรกเข้าภายในตัวเรือน

ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ (Butterfly valve) เป็นประตูน้ำที่สามารถใช้งานได้หลากหลายประเภท เพราะสามารถทำงานได้ทั้งการเปิดสุด-ปิดสุดและสามารถปรับการเปิด-ปิดเป็นเปอร์เซ็นต์ได้ ทำให้สามารถควบคุมอัตราการไหลของของไหลภายในเส้นท่อได้

คู่มือนี้เหมาะสำหรับประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ (Butterfly valve) ที่มีรายละเอียดดังต่อไปนี้

1. เป็นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อประเภทปิดสนิทที่ใช้แหวนยางเป็นวัสดุกันรั่วที่ลิ้น
2. ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อที่ออกแบบให้มีการเยื้องศูนย์แบบสองมิติ (Double  Eccentric ) คือ     2.1 เยื้องศูนย์ในแนวขนานกับหน้าสัมผัส     2.2 เยื้องศูนย์ในแนวตั้งฉากกับหน้าสัมผัส
3. ประตูน้ำที่มีความดันที่ใช้งานตั้งแต่ 6 บาร์ แต่ไม่เกิน 16 บาร์
4. ทิศทางการไหลแบบสองทิศทาง ( Bi-Directional Flow )
5.  เป็นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อแบบปลายหน้าจาน 2 ด้าน ใช้ร่วมกับสลักเกลียวและแป้นเกลียว
6. การใช้งานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ เป็นแบบหมุนซ้ายโดยใช้ใช้ชุดเกียร์ควบคุมการเปิด-ปิดลิ้นประตูน้ำ

การใช้งานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ  เพื่อให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีอายุการใช้งานสูงสุดควรใช้งานตามข้อกำหนดดังนี้

1. ใช้ในท่อที่มีความเร็วการไหล (Flow Rate) ไม่เกิน 2.4 เมตรต่อวินาที
2.  เมื่อใช้ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อควบคุมปริมาณการไหลไม่ควรให้แรงดันต้นน้ำต่อท้ายน้ำมากกว่า 2 เท่า
3. ของไหลในเส้นท่อต้องสะอาดไม่มีสิ่งเจือปนที่อาจจะทำให้แหวนยางที่ลิ้นเกิดความเสียหายได้

ห้ามปรับแต่งสลักเกลียวที่ใช้ในการตั้งตำแหน่งบนชุดเกียร์ที่ตั้งไว้จากโรงงานโดยเด็ดขาด*** นอกจากจะมีเจ้าหน้าที่หรือช่างผู้ชำนาญการด้านประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อกำกับควบคุมอยู่

การติดตั้งประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ Butterfly Valve

1. ถอดฝาปิดหน้าจานประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อออกทั้งสองด้าน(ถ้ามี)
2.  เปิดลิ้นประตูน้ำปีกผีเสื้อโดยการหมุนพวงมาลัยตามทิศทางเปิดหรือ Open และทำความสะอาดภายในโดยเฉพาะแหวนยาง ซึ่งอาจมีสิ่งสกปรกค้างอยู่ภายใน
3.  ปิดลิ้นประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อให้อยู่ในตำแหน่งปิดก่อนทำการเคลื่อนย้าย
4. เคลื่อนย้ายประตูน้ำด้วยเครื่องมือที่เหมาะสม
5. ติดตั้งประตูน้ำเข้ากับหน้าจานของระบบท่อโดยให้ทิศทางการไหลตรงกับเครื่องหมายลูกศรที่อยู่บนตัวเรือนของประตูน้ำ จากนั้นใส่ปะเก็นยางระหว่างหน้าจานและร้อยสลักเกลียวและขันแป้นเกลียวที่อยู่ตรงกันข้ามสลับกันไปมา จนครบทุกตัวโดยให้ความสมดุลไม่ใช้แรงมากเกินไปที่ข้างใดข้างหนึ่ง (การขันเกลียวสามารถดูได้จาก Link : https://www.chaipongengineering.com/2019/01/04/วิธีการติดตั้งประตูน้ำ/)
6. เมื่อติดตั้งแล้วเสร็จให้ตรวจสอบการขันแน่นของสลักเกลียวและแป้นเกลียวทุกจุดโดยการเคาะและฟังเสียง
7. ทดสอบเปิด-ปิด โดยทำการเปิดให้สุดและปิดให้สุด
8. เปิดประตูน้ำตามเปอร์เซ็นต์ที่ต้องการ หรือถ้ายังไม่ใช้มีการงานให้ตั้งประตูน้ำไว้ในตำแหน่งปิดสุด

การบำรุงรักษา

1. ควรมีการเติมจารบีในกล่องเกียร์ประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อทุก 1 ปี
2. ทำการหมุนเปิด-ปิดลิ้นให้ลิ้นเปิด-ปิดสนิทอย่างช้าๆ ทุกๆ 6 เดือน
3. ตรวจสอบชุดเกียร์ทุกๆ 2 ปี โดยการเปิดฝาชุดเกียร์ และตรวจสอบชิ้นส่วนภายในว่ามีการสึกหรอและเสียหายหรือไม่  ตรวจสอบปริมาณจารบีว่ามีการเสื่อมสภาพหรือไม่

การเก็บรักษา

1. ควรเก็บไว้ในที่ร่ม  อากาศถ่ายเทได้สะดวกและไม่เปียกชื้น
2. หลีกเลี่ยงการเก็บประตูน้ำไว้ในที่กลางแจ้งหรือบริเวณที่มีอุณหภูมิ
3. เก็บลักษาให้ลิ้นอยู่ในตำแหน่งปิดสนิทเสมอ
4. ห้ามวางกับพื้นดินหรือถ้าจำเป็นต้องวางที่หน้างานที่เป็นดินควรนำผ้าใบมารองเพื่อป้องกันสิ่งสกปรกเข้าภายในตัวเรือน

หีบกุญแจประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ

                หีบกุญแจเป็นอุปกรณ์ประกอบของประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อใช้สำหรับการติดตั้งประตูน้ำแบบใต้ดินหีบกุญแจใช้สำหรับป้องกันดินเพื่อให้สามารถทำการเปิด-ปิดหรือซ่อมแซมชุดเกียร์ได้โดยการแค่เปิดฝาหีบกุญแจ ส่วนตัวของหีบกุญแจจะถูกฝังในดินและส่วนฝาปิดจะอยู่เสมอพื้นดินใช้สำหรับครอบชุดเกียร์ของประตูน้ำลิ้นปีกผีเสื้อ ช่วยป้องกันไม่ให้เศษดิน,หินหรือทรายเข้าสู่ชุดเกียร์

ขั้นตอนการติดตั้ง

1. ตรวจสอบทิศทางการไหลของของไหลในเส้นท่อ โดยสังเกตจากลูกศรแสดงทิศทางการไหลบนเส้นท่อ

   

2. ยกประตูน้ำขึ้นประกบกับเส้นท่อโดยให้ลูกศรชี้ไปในทิศทางเดียวกัน และนำประเก็นยางมาใส่ระหว่างท่อกับประตูน้ำ จากนั้นทำการใส่น็อตแล้วขันด้วยมือให้แน่นทุกตัว
3. ทำการขันให้แน่นเท่าๆกันทุกตัวด้วยประแจ โดยจะมีขั้นตอนการขันประแจดังรูป

   

4. ตรวจสอบการรั่วซึมอีกครั้งหลังจากมีของไหลและความดันในเส้นท่อแล้ว